Samenwerken zonder dwang


Als ik het karakter van Destiny, deze getalenteerde merrie, aan de hand van haar foto tijdens een telefonische reading beschrijf (sensitief, trots, eigenwijs en zeker van haar zaak, ingewikkelde dressuuroefeningen doet ze met twee vingers in haar neus) moet haar eigenaresse erg lachen.
Dat is ze ten voeten uit! zegt ze.

De eigenaresse heeft op hoog niveau dressuur met haar gereden maar zoekt nu naar een andere weg omdat zij en Destiny het plezier in het rijden soms wat kwijt zijn. Destiny geeft aan mij aan dat ze wel de oefeningen wil blijven doen omdat ze dat goed kan en dat is leuk.
Maarrrr, ze heeft wel wat open aanmerkingen en wil graag dat haar eigenaresse naar haar luistert. Ze wil samenwerken, ze wil, als de expert die ze is in evenwicht en spierbeheersing, erkent worden. En de eigenaresse staat daar heel erg open voor. Met minder kracht rijden, maar de sensitiviteit van dit paard met haar eigen gevoeligheid tegemoet treden, bijvoorbeeld met toevoeging van een neckrope in plaats van een slofteugel (die zij overigens allang in de kast had gehangen).

Hoe mooi is dat, als mens en paard nader tot elkaar komen, elkaar beter verstaan. Als twee partners samenwerken, zonder dwang en met wederzijds respect. Destiny boft maar, met zo’n baas!

Scroll naar boven