We blijven samen!


Een eigenaresse heeft haar vorige merrie, waar ze een hele nauwe band mee had, verloren aan een verbrijzeld been. De nieuwe merrie vertoont boos en opstandig gedrag en negeert haar. Ze wil de wei niet uit en loopt van haar weg. Mensen op stal zeggen, je moet haar harder aanpakken. Maar de eigenaresse luistert toch naar zichzelf en kiest voor een reading met mij.

Het wordt een prachtig gesprek waarin de overleden merrie haar eigenaresse helpt en haar bevestigt in haar omgang met de nieuweling. Voor de eigenaresse is het emotioneel en dat vind ze best lastig. Verdriet heb je alleen als je hebt lief gehad, vertel ik haar. Het voelen ervan maakt je zacht en toegankelijk voor je nieuwe paard.
We komen erachter dat de nieuwe merrie bang is om weg gestuurd te worden (dit is al adres nummer 7 in 11 jaar tijd). Dus ze zal elke signaaltje van spanning opvangen en er zelf heel gespannen van worden. De eigenaresse is blij met de bevestiging en voelt zich sterker in het volgen van haar gevoel.

En dit is wat ze me schrijft na de reading; Toen ik op stal kwam, zie de ingesloten foto, stond ze me op te wachten (?) en was ze heel lief en zacht. Dit voelde goed voor ons allebei. Ze ging tegen me aan staan met haar neusje, zoals Lucky altijd deed. Ik heb ook de tijd genomen om met haar in het nu te zijn zonder iets te doen. Dit voelde heel liefdevol (beetje soft maar, t is zoals t is). We hebben een mantra; “We. Blijven. Samen!”

(Telefonische readng)

Scroll naar boven