Mijn dood helpt jou iets anders te verwerken

Soms is het afscheid van je paard zo plotseling en heftig dat dat traumatisch kan zijn.
Dit overkwam de eigenaresse van een een 24 jarige KWPN’er. Na een heerlijke buitenrit wordt haar paard, zodra ze terug zijn bij stal onwel. Er ontwikkelt zich een helse koliek. Het gaat snel van kwaad tot erger en ’s avonds moet ze de beslissing nemen hem te laten gaan. Uiteraard is ze hierdoor helemaal de kluts kwijt en vraagt mij om hulp.
 
Ik heb hem al een keer eerder gesproken en ik voel weer zijn heerlijke, pragmatische, geaarde energie. Zo praat hij ook over zijn overlijden. Dat hij zijn fysieke lichaam heeft moeten verlaten en dat dat met een hoop ongemak gepaard ging vindt hij geen probleem. Dat kan je overkomen als paard, zegt hij. Wat hij wel heel erg vindt is dat hij zijn eigenaresse niet gerust heeft kunnen stellen. Hij had zo verschrikkelijk veel pijn dat hij geen contact meer met haar kon maken. Ik voel heel duidelijk dat er iets in zijn darmen is open gebarsten. Hij vindt het zo erg voor haar dat ze zo geschrokken is, dat ze zoveel paniek heeft gehad die dag. Hij had eigenlijk zijn hoofd in haar handen willen leggen en zeggen, het is goed zo. Maar dat kon hij niet vanwege de pijn.
 
Hij vertelt mij over de ontwikkeling die ze samen hebben meegemaakt. Het was geen gemakkelijk te rijden paard. Door de enorme liefde en toewijding van zijn eigenaresse heeft hij geleerd rekening met haar te houden. Dat heeft een potentieel in hem aangeboord waarvan hij niet eens wist dat dat er was. Het heeft hem enorm doen groeien en geleerd wat liefde van een mens kan betekenen.
 
Hij blijft de hele tijd benadrukken dat zijn eigenaresse er niets aan kan doen dat hij die dag ziek werd. Dan krijg ik een heel apart gevoel. Ik voel hem links van men en zijn eigenaresse rechts van me. Er gaat een soort lijn door me heen ter hoogte van mijn ogen. Ik voel hem als het ware door mijn linkeroog heen naar haar gaan. Paarden hebben eerder al rechtstreeks via mijn keel naar hun eigenaar gepraat, maar hij maakt dus gebruik van mijn ogen. Mijn linkeroog is als het ware mijn oog wat meer ziet dan dat wat tastbaar is. Ik krijg het gevoel dat het niet helemaal voor niks is dat het is gegaan zoals het is gegaan. Dat juist dát haar kan helpen met nog iets anders te verwerken.
 
Als ik dit vertel, barst ze in huilen uit. Ze vertelt dat haar moeder een aantal jaren geleden is overleden aan een tumor in haar darmen die is open gebarsten. Ik krijg kippenvel want ik voelde bij hem dus ook dat er iets in zijn darmen is open gebarsten
Ze vertelt dat ze het na het overlijden van haar moeder heel moeilijk heeft gehad. Haar paard heeft haar daar doorheen gesleept. Door hem kwamen er langzaam weer lichtpuntjes en kon ze het leven weer aan.
 
Zijn dood was traumatisch en bracht een eerder trauma naar de oppervlakte. Omdat ze nu zijn dood verwerkt, verwerkt ze ook de dood van haar moeder op een hele diepe laag. Wat een liefde, zelfs in zijn overlijden creëert hij een moment van groei voor haar.
 
Een aantal dagen na de reading krijg ik dit bericht van haar;
De reading heeft me rust en duidelijkheid gegeven. Ik voel nu, in plaats van een gebroken hart, een warm hart vol liefde voor dit fantastische paard. Ik hoef niet meer steeds aan het dramatische einde te denken. Zo ben ik ook al de hele week leuke dingen van mijn moeder aan het herbeleven in plaats van steeds maar aan het verdrietige einde te denken. Wat een eye-opener. Het is zo waardevol wat je gedaan hebt en ik ben je er ontzettend dankbaar voor. Nogmaals bedankt voor de prachtige reading!
 
(Telefonische reading)
Scroll naar boven
Snel contact?