Paarden kunnen soms op zo’n bijzondere manier een boodschap over brengen.
Het kan in woorden, beelden, cartooneske plaatjes van zichzelf, maar ook in symbolen.
En dat was wat er van de week gebeurde.
Een hele zachte, lieve overleden ruin vertelt zijn eigenaresse wat voor mooi leven hij bij haar heeft gehad. In de jaren voor haar waren mensen niet altijd even goed voor hem, maar bij haar werd alles anders. Er groeide een band zo sterk dat die nu de dood overstijgt.
Beide zijn ze zachtaardig en introvert. Samen hebben ze elkaar daarin gevonden, zo vertelt hij me. Hij is tot zijn recht gekomen door haar zachtheid en geduld. Zij kon alles bij hem kwijt en vond veel steun bij hem.
Hij vertelt dat alles goed is en hij nu verlost is van zijn pijn en ongemak. Dat geeft lichtheid. Verlost van de zwaarte van zijn lichaam. En op de respectabele leeftijd van 31 jaar heeft hij er vrede mee dat zijn aardse leven voorbij is.
Maar zijn eigenaresse is overmand door verdriet. Zij leeft met het dagelijkse gemis wat wij mensen kennen. Het hem niet meer kunnen aanraken. Niet meer bij hem kunnen zijn. Hij is zo lang een groot deel van haar leven geweest. En haar beste vriend.
Dan zie ik op zijn voorhoofd een symbool verschijnen.
Paarden laten vaker een hart of een ster zien aan me, midden op hun voorhoofd. De plek waar hun derde oog zit. Maar nu zie ik een symbool wat ik nog niet eerder heb gezien.
Ik vraag de eigenaresse of ze dit kan plaatsen. Ze aarzelt even, maar zegt dan dat het haar sterk denken aan haar goede vriendin. En dan voel ik een golf van energie door hem heen gaan.
Hij bedoelt dat zij haar verdriet mag delen. Praat erover, zegt hij. Nu je dit niet meer met mij kan delen is het belangrijk dat je iemand anders in vertrouwen neemt. Dat heb je nodig.
En ik snap hem. Juist als je gevoelig en introvert bent wil je anderen niet lastig vallen met jouw gevoelens.
Maar mensen die om je geven vinden het fijn er voor je te zijn. Ze willen je graag helpen. Geef hen ook die kans, zeg ik.
Ze zal echt nog wel een heel rouwproces doorgaan. Je beste vriend verliezen is niet niks.
Maar hij zal haar blijven helpen over de dood heen.
Haar boodschappen blijven sturen. Niet alleen via mij, maar ook via allerlei kleine dingen in haar dagelijks leven. Juist door haar gevoeligheid zal ze in staat zijn om die op te merken. En ze mag ze serieus nemen en delen met de mensen om haar heen.
Dat is zijn boodschap. Hoe mooi zacht en liefdevol.
Precies zoals hij was.